کدام نرم افزار CAD/CAM را انتخاب کنیم؟ کدام بهتر است؟ کدام ارجح تر؟

توجه: این اطلاعات بر مبنای تجارب شخصی و جستجوها و تحقیقات حاصل شده است. قطعا ممکن است شما نظر متفاوت و یا به کلی مخالف داشته باشید. در این صورت لطفا نظرات خودتون را برای ما بگذارید.

طراحی به کمک کامپیوترCAD عبارت است از فرآیند تشکیل مدلی دیجیتالی جهت ایجاد محصول، آنالیز و یا اصلاح آن در یک محیط مجازی. بدین ترتیب میتوان استفادهای زیادی از این مدل برد که طراحی مکانیکی، شبیه سازی مدار الکتریکی، ایجاد شماتیک های هیدرولیکی و … از ان جمله اند. هدف ما توجه به این موضوع از بُعد اصول طراحی مکانیکی و پکیجهای نرم افزاری طراحی است. با در نظر گرفتن همه این موارد، به دلیل هزینه های بالقوه بالایی که CAD در بر دارد، می تواند باعث شکست و یا موفقیت یک کسب و کار شود. این هزینه ها شامل آماده سازی سخت افزار مناسب جهت اجرای پکیج نرم افزاری CAD، خرید لایسنس، نگهداری، آموزش، زمان های خرابی یا عدم در دسترس بودن پکیج نرمافزار( از قبیل لایسنس محدود، خرابی سیستم، آپگریدهای نگهداری)، بازدهی کاری و تنظیمات مربوط به ورودی و خروجیهای(input/output) همخوان با دیگر مجموعههای نرمافزاری و یا ماشین آلات خواهد بود. در ابتدای بکارگیری CAD در یک بیزینس همانند همه فرآیندهای مهندسی دیگر، هدف مهم راهبری و پیاده سازی صحیح آن است. حال، با وجود گستره وسیعی از پکیج های نرم افزاری با قیمت های متنوع و نقاط فروش مختلف، چطور می توان به این مهم دست یافت؟ پاسخ به این سوال ساده نیست اما برگشت نگاهی به گذشته و چگونگی تاثیر CAD بر صنایع مهندسی از ابتدای معرفی این تکنولوژی مطمئنا می تواند نگاه ما در رابطه با دلایل گسترش و انشعاب یافتن آن به صنایع دیگر و وجوح مثبت و منفی پکیج های اصلی به واقعیت نزدیکتر سازد.

فلسفه کلی بکارگیری تکنیکهای اتوماتیک عبارت است از ارزیابی اینکه آیا با استفاده از تکنولوژی محاسباتی یک کار در مقایسه با توانایی یک انسان می تواند سریع تر، راحتتر و با صحت بیشتر انجام پذیرد؟ فلسفه مشابهی در بکارگیری CAD در دهه 1970، زمانی که سیستم های کامپیوتری به اندازه کافی تکامل یافته بودند که قادر باشند نقشه کشی(drafting) دستی را به صورت کامپیوتری اجرا کنند. پیشینه نرم افزارهای CAD را میتوان به به تاریخ 1957، زمانی که دکتر پاتریک جی. هانراتی(Dr. Patrick J. Hanratty) نرم افزار PRONTO را تکوین و توسعه نمود دانست. در سال 1960، ایوان سادرلند Ivan Sutherland ، در لابراتوار لینکلن MIT نزم افزار SKETCHPAD، که دارای قابلیت نمایش المانهای اولیه هندسی بر اساس اصول پایه هندسه ترسیمی و امکان نقشه کشی را با کامپیوتر برای کاربر فراهم میکرد را بنیان گذاشت. در اواخر دهه 1960، نرم افزارهای CAD پیشرفت بیشتری پیدا کردند و تاجایی پیشرفت کردند که قابلیت استفاده از هندسههای سه بعدی در ایجاد نقشههای دو بعدی را ایجاد کردند. در تاریخچه CAD این قابلیت نکته مهمی به شمار میرود زیرا که امکان ارزیابی و مطالعه طراحیها را با ایجاد مدلی سه بعدی که نزدیک و شبیه به محصول نهایی بوده، برای مهندسان فراهم نموده است. در واقع آنها میتوانستند مطالعات، اصلاحات و یا تغییرات را به راحتی قبل از تصویر کردن مدل در قالب سه نما به انجام برسانند.

شکل 1- اولین تجربه ها با CAD

در طول دو دهه بعدی، محققان به توسعه نرم افزارهای CAD ادامه داده و توانمندی CAD بجایی رسید که از فاز تحقیقاتی وارد فاز صنعتی شده و اغلب کمپانیهای مهندسی به شروع به سرمایه گذاری و اداپته کردن نرم افزار در دپارتمانهای خود یا توسعه و نوشتن نرمافزارهای CAD اختصاصی (In-House development) نمودند. بیشتر نرمافزارهای امروزی و کمپانیهای ارائه دهنده آنها از کمپانیهای مهندسی بزرگ آن زمان که نرمافزارهای CAD را در داخل سازمان خود نوشته و توسعه دادند، یا استارت-آپهایی که توسط همین کمپانیهای مهندسی سرمایه گذاری و ایجاد شده بودند، نشات میگیرند.

برای شناسایی نرم افزاری که بیشترین قابلیت را برای شما خواهد داشت، مهم است که بدانید هر قسمت از نرمافزار توان انجام چه کاری را دارد. هدف اصلی CAD ایجاد یک مدل سه بعدی، digital mock-up، با یک سری از ورودیهای مهندسی و قیود که خروجی از ابعاد و اندازه های اصلی مهم محصول در قالب یک فایل سه بعدی و یا روی یک نقشه مهندسی دوبعدی را ارائه میدهد. حال با در نظر گرفتن این ورودی و خروجیهای میتوان به بررسی و تحلیل پکیج نرمافزاری مناسب پرداخت.

برای مثال، گرچه نرمافزارهایی از قبیل Microsoft Paint و Google Sketch-Up (تعجب نکنید! این نرم افزارها برای بسیاری از کمپانیهای کوچک و افراد با سابقه آموزش محدود و دانش کم از CAD، بعنوان نرمافزار CAD به شمار میروند.) با وجود استفاده تقریبا گسترده به دلیل هزینه حداقلی و سهولت استفاده، ابزار CAD مهندسی مناسبی به شمار نمیروند. گذشته از ضعفهای حرفهای، یکی از دلایل اصلی این است که این نرمافزارها محدود به استفاده تکی بوده و قادر به ایجاد زنجیره فرآیندی در تولید محصولات نیستند. این زنجیره فرآیندی که Product Life Cycle Management(PLM) نامیده میشود، پایه تلفیق CAD با شبکه بزرگتر مهندسی از مرحله تجسم و تا ایجاد محصول نهایی. بحث PLM به تنهایی میتواند موضوع یک نوشته دیگری باشد، بنابراین در حال حاضر تنها CAD را موضوع بحث قرار داده، و ادغام آن درون شبکه بزرگتر PLM را مورد بررسی قرار میدهیم.

خیلی خب! چند خط قبلتر گفتم که گسترهای از ورودیهای طراحی مهندسی جهت ایجاد یک مدل CAD لازم هستند. این ورودی های شامل طراحیها( صنعتی، سبک، بر اساس نیاز مشتری و…)، استانداردها و آئیننامهها، مرزهای فیزیکی(پاکت و پوشش های بسته بندی) و بسیاری از متغیرهای دیگر که بسته به نوع پروژه و الزامات آن میتواند متفاوت باشد. شمولیت این CAD به لحاظ در نظر گرفتن این ورودیها بسیار مهم است و میتواند روی انتخاب نرمافزار مناسب برای کمپانی و کسب و کار شما تاثیر زیادی بگذارد. نگاه مشابهی هم نسبت به خروجیها و انتظارات از نرم افزار CAD وجود دارد. در نظر گرفتن اینکه کسب و کار شما در حال تلاش برای دست یابی به چه هدفی است میتواند شما را به سمت انتخاب CAD مناسب رهنمون سازد. برای مثال، ممکن است هدف پرینت سه بعدی یک محصول باشد( فایل خروجی STL)، یا برش لیزری بلنک ورق برای یک محصول شیت متال باشد (خروجی مد نظر DXF)، ماشینکاری یک قطعه یا حتی آماده سازی و خروجی گرفتن از هندسه قطعه جهت انجام تحلیل المان محدود(FEA) در یک نزم افزار المان محدود. لیست خروجیهای این چنینی شاید نامحدود باشد، ولی زمانی که شما در حال ارزیابی اینکه کدام نرمافزار CAD برای شما مناسب است، هستید باید کلیت فضای PLM و زنجیره فرآیندی را در نظر بگیرید. بعلاوه، نرم افزارهای پیشرفته تر CAD قادر به اجرای ماژولهای متنوعی در خود هستند. مثالی از آن، می توان به ابزارهای المان محدود(FEA) و یا امکان برنامه نویسی CNC مسیر ابزار در نرم افزارهای CAD اشاره کرد.

مقایسههای بسیار میان پکیجهای نرمافزاری مختلف با مزایا و معایب مختص بخود میتوان انجام داد. اما در نهایت، یک مدیر فنی ارشد در کمپانی تصمیم خواهد گرفت و درخواست خرید پکیج نرم افزار را امضا خواهد کرد. بدین دلیل، مطالعه و تشریح یک مورد واقعی کسب و کار به عنوان یک مورد مطالعاتی و بررسی سود مالی شرکت از سرمایه گذاری در CAD اهمیت دارد. این مورد تنها شامل هزینه خرید لایسنس اولیه نمی شود، بلکه شامل نگهداری نرم افزار، هزینه های ادغام CAD در PLM، آموزش و هر نواع الزامات دیگری که جهت بکارگیری موفقیت آمیز پکیج CAD نیاز است نیز میشود. در ادامه، لیستی از نرمافزارهای CAD را می آوریم، که برای آنها برآورد خیلی کلی از هزینههای اشاره شده انجام میشود. بدلیل گسترده بودن پکیج های CAD، فقط به چند مورد خیلی معروف در کاربردهای مهندسی اشاره می کنیم. این را از آن جهت می گویم که نرم افزارهای قدرتمند دیگری نیز هستند ولی بیشتر در کاربردها و صنایع دیگری مطرحاند. مثالهایی از آنها Autodesk Revit-Architecture and building که مخصوص آرشیتکت و ساخت و ساز هست، Autodesk 3DS Max که کاربردهای گیمینگ و .. دارد.

  1. Dassault Systems Catia V5

کتیا V5 بطور گسترده برای طراحی مکانیک پیشرفته و اسمبلی های در مقیاس بزرگ مانند هواپیما استفاده میشود. شاید برایتان جالب باشد اگر بدانید زمانی که کتیا V5 برای اولین بار ارائه شد، نرم افزار دیگری که قادر به انجام عملیاتی که این نرمافزار انجام میدهد باشد در بازار موجود نبود. به همین دلیل است که عمومیت کتیا میان صنایع بزرگ حفظ شده است و اغلب به عنوان بهترین انتخاب عملیاتی برای کمپانیهایی که دارای زنجیره تامین و شبکه بزرگتر PLM هستند در نظر گرفته می شود. کتیا V5 قابلیت بکارگرفته شدن با بسیاری از سیستمهای PLM را داراست و حتی خود دارای یک سیستم PLM مجزا است. یک ایرادی که شاید بتوان به کتیا گرفت، قیمت تمام شده لایسنس و هزینه های نگهداری و خدمات آن است. از طرفی دیگر، این نرمافزار در قالب ماژولار ارائه می شود، بدین معنی که هرچه شما ماژول های بیشتری به نرمافزار اضافه کنید، هزینه لایسنس هم افزایش خواهد یافت. نیاز به آموزشهای حرفهای نیز از نکات دیگر زمان استفاده از این نرم افزار است، کتیا به عنوان پیشرفته ترین نرمافزار CAD بنابراین جهت استفاده بهینه و کارآمد از آن بایستی که آموزش هایی حرفه ای نیز برای کارکنان بخش طراحی مهندسی برگزار گردد که متضمن هزینه هایی جداگانه خواهد بود. به دلیل توانمندی های کتیا در Solid Modeling، Surface Modeling و Assembly Creation، در بخش طراحی مهندسی صنایع اتومبیل سازی و هوافضا انتخاب اول محسوب میشود. وجود امکان برنامه نویسی جهت ایجاد ابزارهای جدید طراحی به منظور کارآمد ساختن پروسه طراحی از دیگر قابلیتهای کتیا است. اگرچه ممکن است این ابزاری که بخواهید برنامه نویسی برای آن انجام دهید در ماژول دیگری از نرمافزار گنجانده شده باشد، اما زمانی که توانمندی برنامه نویسی در سازمان وجود دارد و مایل به پرداخت هزینه لایسنس ماژول دیگری نیستید، این امکان برنامه نویسی در کتیا V5 به کار خواهد آمد.

Image result for catia user interface

شکل 2 محیط کاربری نرم افزار CATIA

2. Dassault Systems Catia V6

به لحاظ هزینه و کاربردها این ورژن از کتیا بسیار شبیه به کتیا V5 است. اینترفیس جدید و قابلیت اجرا شدن روی یک نرمافزار از یک سرور آنلاین از امکانات جدید آن است. اما، مهمترین تفاوت در گنجاندن کامل سیستم PLM در کتیا V6 است. اینجا توجه لازم است که افزوده شدن این امکان به کتیا V6، امکان انتقال از کتیا V5 به آن را بسیار پیچیده و مشکل ساز می کند زیرا که ممکن است در سیستم PLM قبلی که کتیا V5 روی آن اجرا شده، اطلاعات حساس زنجیره فرآیندی کمپانی گنجانده شده باشد که امکان انتقال آنها به سیستم PLM جدید کتیا V6 یا وجود ندارد یا بسیار سخت و پیچیده است. البته برای کمپانی های Start-up این موضوع نباید مشکل جدی به حساب بیاد، مگر اینکه به عنوان تامین کننده یا Vendor برای یک سیستم بزرگتر PLM در یک کمپانی بزرگتر باشند.(برای مثال، یک پیمانکار تامین کننده قطعات برای ایران خودرو ممکن است خود را با استانداردهای ایران خودرو منطبق کرده باشد، و مادامی که ایران خودرو از کتیا V5 استفاده میکند، امکان تغییر سیستم PLM برای این کمپانی کوچک یا استارت آپ نیز مشکل باشد.)

Image result for catia v6 user interface

شکل 3 محیط کاربری Catia V6

3. Dassualt Systems SolidWorks

نرم افزاری کاربر-دوست و بقول معروف خوش دست! که شاید خیلی ها در صنایع داخلی ایران شیفته این نرم افزار باشد. این نرم افزار بین صنایع کارگاهی در ایران محبوبیت بسیاری دارد. اما این باعث نمیشود واقعیتهایی در مورد این نرمافزار را نادیده بگیریم. Solidwork بیشتر به عنوان یک ورژن مختصر شده از Catia به حساب میآید. کار کردن با آن بسیار آسانتر و اغلب به عنوان انتخاب اول برای تدریس به دانشجویان در مورد مبانی و مدلسازی سه بعدی در CAD در نظر گرفته میشود. برنامه های زیادی در این نرمافزار به منظور تحلیل و شبیهسازی گنجانده شده است. ایرادی اساسی که به SolidWorks وارد است این است که زمانی که آن را برای یک کاربرد بیزینسی در نظر میگیرید که قرار است در یک کمپانی تولید کننده محصول(نه کمپانی که فقط عملیات ساخت انجام میدهد) بکارگرفته شود فقدان یک سیستم PLM حرفهای اساسا کاربرد در نظر گرفتن این نرم افزار بعنوان یک گزینه در چنین شرایطی زیرسوال میرود. البته همانطور که داخل پرانتز اشازه شد، زمانی که محصولات تولیدی در یک گستره زمانی بلند مدت، با تعداد قطعات و زیرگروهیها( sub-assemblies) و گروهیها (Assemblies) فراوان در نظر نیست، این فقدان نکته مهمی به شمار نمیرود. هزینه بسیار پایینتر آن نسبت به کتیا- که البته بدلیل سادگی بیشتر و امکانات مدلسازی سه بعدی کمتر نسبت به کتیا است- از نکات مثبت آن است. مشتریان اصلی این نرمافزار موسسات آموزشی، و کسب و کارهای کوچکی که چرخه عمر محصول یا PLM را تنها در مقیاسی کوچک و بیشتر در داخل سازمان خود اجرا میکنند، هستند.

Image result for solidworks

شکل 4 محیط کاربری نرم افزار SolidWorks

4. Siemens NX (Formally Unigraphics)

این نرمافزاری است که من خودم به شخصه به آن علاقه خاصی دارم. حس حرفهای بودن خاصی را بهم القا میکند.

از نظرات شخصی و احساسی که بگذریم و بپردازیم به واقعیت موضوع، میتوان گفت که Unigraphics که به اختصار NX نامیده میشود، رقیب اصلی Catia به شمار میرود. بسیاری از عملیات و برنامههای پیشرفته که در Catia گنجانده شده است در NX هم قابل دسترس هستند و امکان ایجاد قطعات مکانیکی پیشرفته و پیچیده را از مرحله ایدهپردازی تا ساخت نمونه واقعی تا تولید انبوه و ارائه محصول به بازار و پیگیری چرخه عمر آن را برای کاربر فراهم مینماید.

از آنجا که زیمنس سیستم PLM بسیار پیشرفته و کارآمدی برای خود دارد، در نتیجه مفاهیم این سیستم در NX نیز به کارگرفته شده است و باعث شده تا مفهوم چرخه عمر محصول،PLM، ارائه شده در این نرمافزار برای پروسههای ساخت منحصر بفرد باشد. رابط کاربری این نرمافزار نیز پیشرفتهای بسیار کرده است و در این مورد خاص میتوان گفت که به پای SolidWorks میرسد. با این حال، وجود عملیات پیشرفته و آیکنهای مربوطه به هریک در فضای کاربری و لزوم شناخت و بکارگیری صحیح توابع و عملیات نیاز به آموزش حرفهای این نرمافزار را اجتناب ناپذیر کرده است. هزینه آن بسیار بالاست و از این لحاظ در رنج Catia قرار میگیرد. البته ناگفته نماند که در پکیج این نرمافزار سیستم PLM زیمنس و پکیج تحلیل المان محدود گنجانده شده است. یکی از دلایل عدم همهگیر شدن این نرمافزار اینست که بسیاری از کمپانیها از زمانی معرفی نرمافزار کتیا، به دلیل شاخصههای کارآمد و پیشرفته آن، شروع به استفاده از آن کردهاند و این امکان شیفت شدن از Catia به NX را بدلایل هزینههای بسیار بالای آموزش مجدد و دشواری انجام تغییرات در سیستمها و فرآیندها جهت اداپت کردن نرمافزاری جدید مشکل کرده است. کما اینکه، از اصول مهندسی میدانیم که وقتی یک سیستمی پاسخگوی همه نیازهای شما هست و موانعی در سر راه پیشرفت و بهبود مستمر سازمانی، کیفیت و ایجاد فرآیندهای بهینه ایجاد نمیکند تغییر آن منطقی نیست. که این شاخصهها در مورد Catia صدق کرده و بنابراین تغییر و شیفت کردن از آن به نرمافزاری دیگر را غیرضروری کرده است. و این واقعیتی تلخ برای منی است که علاقه خاصی به این نرمافزار دارم!

Related image

شکل 5 محیط کاربری نرم افزار NX

5. Autodesk AutoCad

اتوکد بعنوان محصول پرچمدار کمپانی Autodesk به شمار میرود. سهولت استفاده و هزینه پایین، آن را مبدل به انتخاب اول بین کمپانیهایی که فرآیندهای ساخت و تولید دارند و از طرفی کار طراحی سه بعدی بسیار کمی دارند. قابلیتهای منحصر بفرد این نرمافزار در ایجاد طرحهای دوبعدی و بطور خاص در ایجاد و طراحی Layout سایت ها و کارخانهها ستودنی است. برخی قابلیتهای طراحی سه بعدی نیز در این نرمافزار گنجانده شده است ولی قطعا به جامعیت آنچه در نرمافزارهای طراحی سه بعدی CAD دیگر دیدهایم نمیرسد. بعلاوه نبود سیستم PLM کارآمد در این نرمافزار قالبا کمپانیهای استفاده کننده را مجبور میسازد تا فرآیندها و سیستمهای PLM جانبی دیگری جهت پشتیبانی فاز ساخت و تولید محصولات استفاده نمایند. با این حال سهولت بسیار زیاد استفاده از این نرمافزار و هزینههای آموزش حداقلی جذابیت خاصی به این نرمافزار بخشیده است!

Related image

شکل 6- محیط کاربری اتوکد

6. Autodesk Inventor

اُتودسک اینونتور، نرمافزار طراحی سه بعدی پیشرفته تر اتودسک نسبت به اتوکد به شمار میرود. این نرمافزار در رده بالاتری نسبت به اتوکد به لحاظ قابلیتها قرار میگیرد اما با این حال ویژگیها و توانمندیهای شاخص Catia و NX در تولید سطوح و اشکال خاص را ندارد. قیمت نسبتا بالایی دارد اما اغلب در قالب یک پکیج با سایر محصولات Autodesk خریداری میشود. با وجود اینکه این نرمافزار سیستم PLM ایجاد شده توسط خود اتودسک بهره میبرد اما همچنان به جامعیت سیستمهای PLM دیگر ارائه شده توسط دیگر کمپانیها نمیرسد. سطح رقابت این نرمافزار در سطح Solidworks در نظر گرفته میشود. در واقع میتوان گفت در کسب سهم بازار رقیب اصلی Inventor نرمافزار SolidWorks است.

Related image

شکل 7 محیط کاربری نرم افزار Autodesk Inventor

7. PTC Creo (Formally Pro Engineer)

PTC Creo که در ایران بیشتر با نام پرو ای(Pro-E) شناخته میشود، جایگاه میانه در بین نرمافزارهای CAD به لحاظ تکنولوژیکی و فراوانی استفاده دارد و رقیب مستقیم نرمافزارهای Solidworks و Inventor به حساب میآید. یادگیری این نرمافزار بسیار مشکل است و قطعا به آموزشهای حرفهای نیاز دارد. PTC سیستم PLM خود را دارد که بخوبی با Creo جمع شده است. تجمیع سیستم PLM با این نرمافزار باعث شده است تا این نرمافزار در موارد ساخت مجموعههای مونتاژی بزرگ بسیار کارآمد عمل کند. قابلیت اساسی کنترل طراحی به این نرمافزار ماهیت بسیار پارامتریکی داده است. Creo بخوبی با نرمافزارهای مهندسی دیگر لینک نمیشود و خیلی وابسته به محصولات توسعه یافته شده توسط خود PTC است. بدلیل توانمندی بالای این نرمافزار در مدیریت مجموعههای مونتاژی بزرگ، این نرمافزار غالبا در کنار نرمافزارهای دیگر بکار میرود.

شکل 8 محیط کاربری Pro-E

لیستی که تا اینجا ارائه شد باید موضوع انتخاب شناخت نرمافزارهای CAD را واضح تر کرده باشد و شما الان احتمالا باید قادر باشید تا گزینههای خود را بر اساس الزامات کاری خود فیلتر کنید. از نگاه رابطه قیمت و سطح تکنولوژی، نرمافزارهای CAD قادرند با سهولت هرچه تمامتر با نرمافزارهای دیگر تجمیع شوند، اما پکیجهای نرمافزاری گران قیمت و نسبتا پیچیده هستند و نیاز به سرمایه گذاری اولیه بالایی دارند. در سطوح میانه به لحاظ تکنولوژی و قیمت نرمافزار، به دنبال پکیجهایی خواهیم رفت با سیستم PLM در مقیاس کوچک که قابلیت تجمیع با PLM سازمان را دارند ولی به سهلالوصولی نرمافزارهای پیشرفته نیستند و معمولا با سختی های فروانی روبرو خواهید شد. محصولات با قیمت حداقلی به لحاظ کاربرد بسیار سادهاند و آموزش کمتری نیاز دارند اما محدودیت توانمندیهای آن در تجمیع با سایر نرمافزارها و سیستمهای جاری در سازمان نکته منفی آنها به شمار میرود. برای کمتر کردن گزینههای انتخاب، به شخصه معتقدم که نگاهی به محصول نهایی تولیدیتان و سنجش و ارزیابی اینکه واقعا به دنبال دستیابی به چه چیزی هستید بسیار اهمیت دارد. به عبارتی صریحتر، ابتدا صورت مساله را برای خود باید شفاف تعریف کنیم. خیلی از مواقع با افرادی در سطح صنایع مواجه میشویم که واقعا نمیدانند به دنبال چه چیزی هستند؟ و تنها شنیدهها و تعاریفی گنگ آنها را به سمت و سوی اداپت کردن تکنولوژیهای جدید سوق داده است. که مطمئنا در این صورت حتی اگر تکنولوژی در سطح سازمان پیاده سازی شود، با شکست مواجه خواهد شد و دیگر حداقل در آینده نزدیک نمیتوان از بکارگیری تکنولوژی جدید در سازمان حرف به میان آورد چون همانطور که میدانید همیشه افرادی هستند که با حرفهای رایگان! (مواجه شده ام) به دنبال مخالفت با طرحها و ایدهها جدید در جهت استفاده از تکنولوژیهای جدید هستند.

سیستمهای پیچیده مانند هواپیما، اتومبیل شامل گروهها، ملحقات و بخشهای بسیار متنوعی مانند؛ برقی، شاسی و ساختمان، طراحی داخلی، مجموعههای مونتاژی بزرگ مانند موتور، گیربکس و…که باید بصورت Cross-functionally به یکدیگر لینک شوند و قطعا به نرمافزارهای CAD با تکنولوژی بالاتر نیازمندند. در مقایسه کمپانیهای کوچک که ممکن است تنها قطعات منفرد تولید میکنند، میتوانند با استفاده از پکیجهای نرمافزاری با هزینه پایینتر کار خود را پیش ببرند.

نکته مهمی که نیاز میبینم آن را یادآوری کنم، اینست که CAD تنها یک مدل دیجیتالی از محصول نهایی را فراهم میکند. در واقع، همه آنچیزی که CAD در اختیار من مهندس ساخت و تولید قرار میدهد؛ تفسیر آسانتر مشخصههای فنی و چهارچوب طراحی در حین ساخت یک محصول است. این نکتهای است که باید براساس شبکه زنجیره تامین کار شما مورد آنالیز قرار گیرد. توجیهی ندارد صرف هزینه هنگفت روی نرمافزاری که برای کسب کار منِ نوعی سخت و پیچیده است و قابلیت تجمیع با سایر سیستمهای تامین کنندگان و مشتریان را ندارد.

آینده CAD به روشنی از گسترش آن به واسطه پیشرفتهایی که در سیستم PLM و همینطور مدلسازی پارامتریک در حال انجام است حکایت دارد. بسیاری از کمپانیهای بدنبال این هستند تا در مدلها امکان استفاده مجدد ایجاد نمایند. به این معنا که با انجام تغییرات ساده در ورودیها امکان ایجاد مجدد مدل بصورت خودکار با ورودیهای جدید را برای کامپیوتر فراهم کنند. البته ناگفته نماند در این مورد احتیاطهایی در نظر گرفته میشود که ممکن است محدود کننده نیز باشد. یکی از این احتیاطها اینست که باید در مورد تحلیلهای تنش مراقب بود چراکه ممکن است نیازمند انجام تحلیلهای جدیدی بر روی قطعه، با پارامترها و تغییرات جدید، جهت اطمینان از مقاومت ساختاری و الزامات ایمنی آن باشد. دلیل این موضوع را میتوان در ماهیت مدلسازی پارامتریک که بر اساس استدلال قیاسی (Analogy reasoning) –که بعدا در فرصتی مناسب آن را توضیح خواهم داد-شکل گرفته است جست.

اگر در این ارتباط نکاتی دارید که فکر میکنید میتواند به کار خوانندگان مطلب بیاید کامنت کنید و یا به آدرس ایمیل بفرستید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *